Basisbehoeften

03 sep Basisbehoeften

Sociale media staan er bol van: de bootvluchtelingen. Voor- en tegenstanders rollen over elkaar heen en in iedere tijdlijn staan de meest vreselijke foto’s. Toppunt was de foto van gisteren, van het kleine jongetje dat er bijna was en het net niet redde. Er wordt gepraat over wie zijn verantwoordelijkheid wanneer moet nemen, oveIMG_6907[1]r hoeveel geld ‘die asielzoekers’ per persoon krijgen en hoe oneerlijk dat is, over of foto’s wel of niet geplaatst moeten worden, over welke sociale problemen er ontstaan als ‘al die mensen’ hier komen, over dat het gelukszoekers zijn et cetera. En ondertussen gebeurt er niks. De Merkels, Hollandes en Timmermansen praten, onderhandelen, wijzen met vingers en dreigen. Maar ze DOEN niks. Elke dag spoelen duizenden mensen aan, levend of dood en wij wijzen naar elkaar.

En dan lees ik, wederom op sociale media mooie teksten over ‘draai het eens om’, een gedichtje over het jongetje van gisteren, ik zie filmpjes en elke keer ben ik tot tranen toe geroerd en elke keer wil ik het liefst opspringen, het vliegtuig pakken naar Lesbos, al die mensen daar oppakken en meenemen naar huis. Maar ik doe het niet. Ik wil meedoen aan het initiatief ik ben een gastgezin voor een bootvluchteling uit Apeldoorn, maar als ik lees dat er misschien alleen maar mannen naar Apeldoorn komen, schrik ik terug. Ik wil misschien wel naar Lesbos gaan om te helpen, want ik ben de komende weken nog niet zo druk, maar ik twijfel als ik de filmpjes zie over vieze wc’s en durf toch eigenlijk ook niet zo goed.

Wat is dat toch, met ons mensen, dat we de ander niet gewoon onvoorwaardelijk kunnen helpen? Hoe komt het dat we zo gemakkelijk de ogen kunnen sluiten voor zoveel leed?

Natuurlijk heb ik geen antwoord op deze vragen, maar ik probeer er eens vanuit theorie naar te kijken. En steeds als ik erover nadenk, denk ik aan de piramide van Maslow. Abraham Maslow publiceerde in 1943 een gepubliceerde hiërachische ordening van behoeften. Hij rangschikte de volgens hem universele behoeften van de mens in deze hiërarchie. Volgens zijn theorie zou de mens pas streven naar bevrediging van de behoeften die hoger in de hiërarchie geplaatst werden nadat de lager geplaatste behoeften bevredigd waren. (bron: Wikipedia)

De piramide ziet er als volgt uit:

IMG_6926[1]

Maslow zegt dus dat mensen er pas naar streven om hogere behoeften te vervullen als de lager geplaatste behoeften bevredigd zijn. In het geval van de vluchtelingen is geen enkele behoefte bevredigd, stel ik me zo voor. Wellicht dat een aantal in hun land van herkomst nog wel genoeg slaap en eten had, maar het lijkt me dat het daar al mis gaat. Deze mensen gaan dus op zoek naar een manier om hun basisbehoeften te bevredigen. En in hun eigen land lukt dat niet, dus gaan ze op zoek naar een andere, veilige plek. Waarschijnlijk wordt het door mensensmokkelaars voorgehouden dat Europa een soort walhalla is, waar die behoeften allemaal in een klap bevredigd zijn. In ieder geval is de situatie van die mensen nu dusdanig dat ze al hun geld en bezittingen achterlaten, die vreselijke tocht aandurven, met alle risico’s van dien. Kennelijk hebben ze dus echt geen alternatief.

En als we dan eens kijken naar onze piramide. De piramide van de gemiddelde Nederlander. De eerste behoefte is voor iedereen wel vervuld. Het sociale stelsel in Nederland is dusdanig dat iedereen kan eten en slapen. Met een dak boven zijn of haar hoofd, zonder elk moment bang te hoeven zijn dat je kapot geschoten wordt. Hetzelfde geldt voor de behoefte aan veiligheid. Natuurlijk heeft de één een groter netwerk dan de ander en is het dak boven het ene hoofd mooier en groter, maar over het algemeen hebben we het in Nederland goed voor elkaar. Ook onze behoeften aan saamhorigheid en die aan waardering, erkenning en zelfrespect zijn doorgaans wel vervuld. Daarmee zijn, volgens Maslow, onze fundamentele behoeften bevredigd en zouden we dus op zoek kunnen naar zelfverwerkelijking of zelfactualisatie. Dat kun je doen door je persoonlijk te ontwikkelen, door bijvoorbeeld het volgen van een opleiding. Maar ook het helpen van vluchtelingen is een manier om dat te doen. Je laat dan het ‘vertrouwde’ los, stapt uit je comfort zone en gaat op zoek naar iets nieuws en daar haal je voldoening uit. Hoe komt het dan dat maar zo weinig mensen dat doen? En nog belangrijker, hoe komt het dat zoveel mensen het zo veroordelen als de bootvluchtelingen wel geholpen worden? Van sommige reacties op particuliere initiatieven lusten de honden geen brood!

Is dat omdat dan de behoefte aan saamhorigheid in het geding is? (“we moeten ze niet hierheen halen, dat zorg voor sociale onrust”) Of de behoefte aan veiligheid? (“je weet niet wie je binnenhaalt, er zitten vast ook mensen tussen met kwade bedoelingen”)

Zijn we met zijn allen echt zo bang voor ons eigen hachie dat we niet eens meer op kunnen staan en onze medemensen kunnen helpen. Gewoon omdat dat nodig is. En nee, natuurlijk wil ik ook liever niet dat er mensen in onze sporthal opgevangen worden, ik wil die foto’s helemaal niet zien, ik wil me niet schuldig voelen als ik zoek naar een wintersportvakantie, maar ik wil ook mijn ogen niet sluiten voor de werkelijkheid. Dus ik sta op, zorg voor een hele kleine druppel op een hele grote gloeiende plaat en probeer ervoor te zorgen dat de basisbehoeften van een paar van mijn medemensen ook vervuld zijn.

Mocht je nou ook willen helpen, mail me dan of reageer op deze pagina.

 

Een aantal links naar particuliere initiatieven op Facebook waaraan ik een bijdrage probeer te leveren:

https://www.facebook.com/events/600025363473454/

https://www.facebook.com/DutchParcelsforRefugees?pnref=story

https://www.facebook.com/Gastgezinvoorvluchteling?pnref=story

https://www.facebook.com/HelpForRefugeesInMolyvos?fref=ts

Geen reacties

Plaats een reactie